Van begin tot nu

“Als ik later groot ben…”

het verhaal van een avonturier op sokken en de weg tot homeopaat

Als ik later groot ben…
Nooit heb ik precies voor ogen gehad wat ik ‘later als ik groot ben’ wilde doen. Wel had ik als klein meisje grootse dromen. In die vluchtige kindertijd — lang, lang geleden — toen ik nog een kleine, mollige opdonder was, verbeelde ik mij graag dat de toekomst vol mysteriën en avonturen zat. Ik wist zeker dat ik later een briljante avonturier zou worden die de wereld zou rondreizen en geheimzinnige geheimen zou ontraadselen.

Tja…

In verhouding tot die hoge verwachtingen die ik als kind heb gezet, viel de realiteit — en de aandoening genaamd ‘volwassenheid’ — behoorlijk tegen. Nadat ik tot de beledigende conclusie was gekomen dat de opleiding archeologie niet hetzelfde was als ‘Hoe Indiana Jones te zijn’, vielen mijn werk gerelateerde ambities in het water.

Een tijd lang heb daar rondgedwaald, als een klein stuurloos bootje midden op zee. Het weer bericht? Dichte mist.

Uiteindelijk was doelloos blijven dobberen geen optie, en iedere zelf respecterende twintiger kan maar één ding bedenken om de boel op te lossen: een rondreis door Azië.

Een goed plan — zij het dat, een paar maanden voordat ik mijn bootje daar wilde aanmeren, de wereld massaal in lock-down ging.

Dat was het moment waarop ik mijn bootje heb verlaten. Vrij zwemmen is niet een van mijn sterkste talenten, maar met wat gespartel kwam ik uiteindelijk aan land. En eenmaal met beide benen op de grond, was het tijd voor een nieuw plan.

Een nieuw plan
Na een zeer intensieve her-evaluatie van mijn huidige situatie en grondig zelfonderzoek — oftewel; na een aantal weken in een verdoofde paniektoestand heen-en-weer geijsbeerd te hebben — kwam ik schoorvoetend tot de grandioze conclusie dat het starten van een opleiding misschien tóch niet zo een gek idee was.

Die opleiding? Dat lijkt me duidelijk.
Waarom ik dan uiteindelijk voor de opleiding tot homeopaat heb gekozen? Eerlijk gezegd kan ik je dat niet precies vertellen. Laten we zeggen dat ik er overheen gestruikeld ben, en gefascineerd werd door wat ik vanaf dat nieuwe perspectief te zien kreeg. Homeopathie heeft me gegrepen en sindsdien niet meer losgelaten.

En toen was ik homeopaat
En zo is het gekomen dat ik geen wereldberoemde avonturier ben geworden.
Wat begon als een zoektocht naar avontuur, veranderde in een ontdekkingsreis door het zelfgenezend vermogen.

Als homeopaat help ik mensen hun weg naar gezondheid terug te vinden — niet door alleen naar de klacht te kijken, maar naar het hele verhaal erachter. Samen gaan we op zoektocht naar de kern: de oorsprong van de klacht, helemaal tot aan de erfelijke aanleg.

Door jouw klachten als een rode draad terug te volgen door je levensloop, tot aan waar deze begon, kunnen we de oorzaak bij de kiem aanpakken en met wortel en al verwijderen.

Mijn missie?
De wereld een klein beetje beter maken door andere zich beter te laten voelen.
Want echte vitaliteit, veerkracht en vrijheid zijn wél mogelijk — van binnenuit.